Gırtlağıma
dayandı sensiz merhabaların sessizliği.. Garip bir tesadüf olacak ama doğum
günüme denk gelmiş olsa da bıktım yaşamaktan.. İnsan doğum gününde yaşamamayı
diler mi, diliyo işte.. Bıktım usandım.. Yoruldum.. Bitkinim.. Bir tek şu
yazıyı yazacak halim var ona da zor dayanıyom ya neyse.. Sırf senin hatırın
için son gücüm harcayıp bitirecem yazıyı.. Sonrası her zamanki gibi; Allah
Kerim.. Buluruz bir çaresini.. Hem her daim bir ihtimal daha var hayatta..
Bakarsın ölür kalırım bir yerde..
Ölsem
üzülür müsün ki? Merak ettim cidden.. Ya da üzülen olur mu acaba harbiden.. Dur
bir totem yapayım bi kereliğine.. Bu yazıyı okuyan arkadaşlarım veya
dostlarımdan okuyunca ölmeme üzülecek olan varsa bana bi dönüş yapabilir mi
bana? Bakalım kaç tane sevenim çıkacak.. Hep derim insanın seveninden çok
sevmeyenleri daha önemli şu saçma hayatta diye.. Bak sevenlerime değil “beni
sevmeyene” yazıyorum bu yazıyı da.. Gördün mü bak..
Yağmur
yağıyo yine dışarda.. İşsizim.. Berduşlar bile bana özenecek halde
anlayacağın.. Selam versem alacak adam sayısı bir elin parmağını belki geçer..
Yalan söyleyen dostlardan, yalancı dostluklardan, samimiyetsiz arkadaşlıklardan
bunaldım artık.. Bağırasım geliyor alayının suratına Yeter Lan! Diye ama sonra
sen geliyosun aklıma.. Diyorum ki başlayacaksan eğer sövmeye ondan başla diye..
Bir başlasam diyecek çok sözüm var o yalan söyleyenlerin yüzüne.. Yalancı
dostlukların karaktersizliklerine.. Senin de gelmişine geçmişine..
Napalım
nasip den öteye gidecek değiliz ya.. Nasip değilmişsin be güzelim.. Zaten ben
kimi sevdiysem gitti hep arkalarından bakıp kaldım ve şu cümle döküldü ağzımdan
“Hayırlısı be napalım! Nasip..” Hep gidenlerim oldu benim hiç gelenlerim
olmadı.. Zaten diyorum ya kimi sevdiysem gitti.. Hele senin gidişinde öyle bir
an vardı ki belki de yazılarımın çıkış noktası o an oldu diyebilirim.. Öyle bir
gittin ki sen.. Giderken sarıldık sanki 2 saat sonra buluşup sahilde çay
içecekmişiz gibi.. Tekrar görüşecekmiş gibi ayrıldık birbirimizden.. Sonra fark
ettim bir daha hiç görüşemeyeceğimizi..
Yitip
giden koca koca hayaller eşliğinde gelmeyecek bir gideni bekleyerek geçen
zamanlarda, güzel günler göreceğime inanarak geçirdiğim ama inadına yalnızlığa
esir düştüğüm anlarda sensiz geçen saniyelere bile küfrediyorum.. Sensiz geçen
zamanların ben ta… Neyse ki arka planda türkülerim var.. Sen yoksan bile
onların varlığı yeter.. “Bu da gelir bu da geçer ağlama..”
Son
olarak da belki gelirsin ümidimi hala yitirmediğimi sana hatırlatmak
istiyorum.. Hadi bak gözlerimi diktim kapıya.. Aç kapıyı ya da telefonum çalsın
ne bileyim.. Bi kereliğine sev lan nolacak sanki! Hadi bak gözlerimi de
kapattım.. Gel artık.. Allah aşkına gel artık.. Sezen’lerin, Ahmet’lerin,
Müslüm’lerin, Ferdi’lerin Müzeyyen’lerin benim için en önemlisi Neşet’lerin
hatırına gel be güzellik.. Yapma bana bunu kurtulayım şu esaretten artık.. Hadi
bekliyorum..
Not: 43 Days Left #Bitch..
Not 2: Yeni yıl hayırlı olsun hepimize.. Peki 2014 de bize girecek mi?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder