Hepsini
geçtim bütün yaptıklarını, bana çektirdiğin onca acıyı falan unutsam, desem ki
hayatımın belirli bir dönemine bizzat bulunarak bir dönemine de düşlerimde
görükerek sıvıştığını görmezden geliyorum, hem izmaritler dolusu küllükleri hem
de çay bardakları dolusu rakıyı içtiğimi de saymadık diyelim, giderken sana da
doldurduğum çayı içmedin ya sırf onun için gene affetmem seni..
Pencere
kenarında seni ben gibi bekleyen kalmayınca anlarsın ne demek istediğimi..
Hikayenin sonunu merak ettiğim için yaşadığım şu hayatta yalnızlığımı
paylaşacağım ya da en azından paylaşmak için gayret gösterip denediğim tek
insan evladı sendin lan! Pardon lan dedim bi an tutamadım kendimi.. Ha gerçi
okumuyosun ki yazdıklarımı.. Kime konuşuyorsam ben.. Sol tarafıma sarılıp böyle
baya bildiğin gerçekten sevgili olmuş gibi olacağımız gün gelmedi ya mutluluk
veya yaşamak için bi sebep bulamıyorum artık..
Sen
gittin gideli bir yanım hep arabesk.. Çok bir şey yapmama da gerek yoktu
aslında.. Kafandaki bir hikaye olsam yeter bana.. Ama en iyisi olurdum gibime
geliyor.. Tabi bütün hikayelerin bir sonu olmak zorunda di mi mutlu veya mutsuz
da olsa..
Umutsuzum
aynı zamanda mutsuzum.. Bunu böyle “utsuzum” diye de uzatasım var ama
saçmalamanın lüzumu yok gece gece.. Ben zaten bir tek senin sesini duyunca veya
gülüşünü görünce saçmalayabiliyorum.. Gerisi haram bana.. Geceleri sessizliğimi
bozan sen olaydın da içimde kalaydı bütün bu söylediklerim ben razıydım
yeminle.. Oturup parmaklarımla mandalina soyarken küllüğe kabuk koyup izmaritle
onu yakmaya çalışıyorum düşün artık içimdeki çocuksuluğu.. Bu yaşımda koskoca
adam oldum ama hala sana aynı o çocuksu halimle bağlıyım ben.. Tek hüzünlü
yanım sensin.. Harcanmış yılların ardından sen ızdırap’sın bana.. Bütün bu
acıların ve ızdırapların sonrası mı? Geçmedi işte…
Aslında
“Geçmez sandığın ne varsa geçiyor.. İçin geçiyor önce.. Sonra anılar gözlerinin
önünden geçiyor.. Geçmez sandığın, kabuk tutan yaraların da geçiyor..
Ben
de gidiyorum artık saat ikiyi beş geçiyor..”
Not: 29 Days Left #Bitch..
Not 2: Vallaha şu resimdeki adamın yerine beni koyun bir şey değişmez şerefsizim.. Ben de kusacam lan yakında yalnızlıktan..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder