Hapsolmuşum
büsbütün senin gözlerine.. Ne yana dönsem senin gözünden görüyorum dünyayı..
Kendimden usandım artık.. Üşengeçliğin doruklarındayım.. Gözümün önündeki
şeyleri bile göresim gelmez oldu.. Hayallerime sağanak sağanak sen yağarken
üşüdüğümü bile hissetmezdim eskiden.. Pencere kenarında belki umut taşıyordur
diye istasyonlara bakarken bile seni ümit ediyorum.. Artık uğramasalarda eskisi
kadar sık şekilde yine de bırakamıyorum ne yapayım.. Geçenlerde gördüm hayatımı
özetleyen cümleyi de.. “Yaşamak zorundayım çünkü hikayenin sonunu merak
ediyorum..”
Bensiz de Sen güzel
güzel giyinip atkını atarsın omzuna.. Sıkarsın en güzel kokularını.. Yaparsın
makyajın alasını.. Ama benimle olduğun gibi o tadı bulamazsın be.. “Senin
yanında gülüşün benim ellerimde senin ellerin yürürdük başkentin sokaklarında..”
Ama olmadı.. Ben yokken sen kimi ararsın ki başın sıkışınca? Seni karşılıksız
seven kimdir? Her halinle seni severken, anlayacağın ne bok yersen ye seni
üzmemek için kendi üzülen kim mesela? Geliyo mu aklına bir isim.. Harcadığın
yıllarım buna bir cevap buldurur diye umuyordum.. Ne diyordu adam.. İstersen
bir ara konuşalım bu konuyu.. “Daha 61 dakika bedava konuşma hakkı var çünkü..”
Neyse
arkadaşın sesini duyuyorum uzaktan.. Bu gecelik de kalkma vakti geldi.. Bak iyi
dinle belki sen de duyarsın “dost”un sesini..”Kalk, iki gözüm, iskeleye
geldik.. Günün birinde ya çıldıracağız, ya dünyaya hakim olacağız.. Şimdilik
bir rakı parası bulmaya çalışalım ve parlak istikbalimizin şerefine birkaç
kadeh içelim..”
Hadi o vakit..
Şimdi Müzeyyen Senar'ın sesiyle, rakıyı yarıştırıyorum
ben, damarlarımda senden arta kalan
yerlerde... "Elbet bir gün buluşacağız..."
Not: 25 Days Left #Bitch..
Not 2: Paylaşmama rağmen okuyan dostlara selam ve saygı olsun benden.. Eyvole.. Bu arada Ankara'ya laf edenler görüyorum.. Sikerim!!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder